Wciągnięcie brodawki sutkowej – kiedy to cecha budowy, a kiedy objaw raka piersi?

Wciągnięcie brodawki sutkowej, nazywane też inwersją brodawki, to sytuacja, w której brodawka zamiast delikatnie wystawać ponad powierzchnię piersi, pozostaje cofnięta lub zapada się do środka. Dla wielu kobiet jest to po prostu cecha anatomiczna obecna od lat. W innych przypadkach może być jednak nową zmianą, która wymaga diagnostyki – zwłaszcza w kontekście raka piersi.

Wciągnięta brodawka od zawsze 

U części kobiet brodawki są płaskie lub wciągnięte od okresu dojrzewania. Wynika to najczęściej z budowy przewodów mlecznych, które mogą być nieco krótsze, albo z napięcia tkanki łącznej pod brodawką. Taka cecha bywa symetryczna i dotyczy obu piersi.

Jeśli brodawka:

• była wciągnięta od wielu lat,
• nie zmienia swojego wyglądu,
• nie towarzyszy jej wyciek ani zmiana skóry,

najczęściej nie ma powodu do niepokoju. To indywidualna cecha budowy, a nie objaw choroby.

Nagła zmiana kształtu brodawki – sygnał, którego nie należy ignorować

Znacznie większe znaczenie ma sytuacja, w której brodawka wcześniej miała prawidłowy kształt, a następnie uległa wciągnięciu. Szczególnie jeśli zmiana dotyczy tylko jednej piersi.

W takich przypadkach przyczyną może być proces zapalny, zmiana łagodna w obrębie przewodów mlecznych lub włóknienie tkanek. Zdarza się jednak, że wciągnięcie brodawki jest jednym z objawów raka piersi. Nowotwór rozwijający się w głębszych warstwach tkanki może „pociągać” struktury pod brodawką, skracając przewody mleczne i powodując jej zapadnięcie.

Nie oznacza to, że każda taka zmiana jest rakiem. Oznacza natomiast, że wymaga sprawdzenia.

Objawy, które powinny skłonić do pilnej konsultacji

Sama zmiana kształtu brodawki nie zawsze jest groźna. Niepokój powinny wzbudzić sytuacje, gdy towarzyszą jej inne objawy, takie jak:

• wyciek z brodawki, zwłaszcza krwisty,
• wyczuwalny guzek w piersi,
• zmiana koloru lub struktury skóry (np. tzw. „skórka pomarańczowa”),
• utrzymujący się ból w jednej piersi,
• widoczna asymetria lub obrzęk.

W takich przypadkach nie warto zwlekać z wizytą u lekarza. Wczesna diagnostyka ma kluczowe znaczenie w leczeniu raka piersi.

Wciągnięcie brodawki a leczenie onkologiczne

Wciągnięcie brodawki może pojawić się również w kontekście leczenia raka piersi. U niektórych kobiet jest jednym z pierwszych objawów, które prowadzą do rozpoznania choroby. U innych zmiany w obrębie brodawki są efektem zabiegu oszczędzającego pierś, radioterapii lub procesu bliznowacenia.

Po mastektomii i rekonstrukcji piersi brodawka – jeśli jest odtworzona chirurgicznie – może różnić się kształtem, wysokością czy napięciem skóry. Zmiany te wynikają z procesu gojenia i przebudowy tkanek. Nie zawsze mają charakter patologiczny, ale każda nowa, niepokojąca zmiana powinna zostać omówiona z lekarzem prowadzącym.

Podstawą jest dokładny wywiad i badanie palpacyjne. Lekarz ocenia, czy zmiana jest nowa, czy jednostronna oraz czy towarzyszą jej inne objawy. W zależności od wieku i obrazu klinicznego zleca się badania obrazowe – najczęściej USG piersi, mammografię, a w wybranych przypadkach rezonans magnetyczny. Jeśli pojawia się podejrzenie zmiany nowotworowej, konieczna może być biopsja.

Warto podkreślić, że większość przypadków wciągnięcia brodawki nie ma podłoża onkologicznego. Kluczowa jest jednak czujność wobec nowych i nagłych zmian.

Czy wciągnięcie brodawki można leczyć?

Jeśli ma charakter wrodzony i stanowi problem estetyczny lub utrudnia karmienie piersią, możliwe są metody korekcyjne – od ćwiczeń manualnych, przez specjalne korektory próżniowe, aż po niewielki zabieg chirurgiczny.

Jeżeli natomiast przyczyną jest choroba, leczenie zawsze dotyczy źródła problemu. Korekta samej brodawki bez diagnostyki przyczyny nie jest właściwym postępowaniem.

Wciągnięcie brodawki sutkowej może być zarówno niegroźną cechą anatomiczną, jak i objawem wymagającym diagnostyki. Kluczowe znaczenie ma moment pojawienia się zmiany oraz to, czy dotyczy jednej czy obu piersi. Nagłe, jednostronne wciągnięcie brodawki – zwłaszcza z towarzyszącymi objawami – powinno skłonić do konsultacji lekarskiej.

Świadomość własnego ciała i regularna obserwacja piersi nie mają na celu wzbudzania lęku, lecz budowanie odpowiedzialnej czujności. W onkologii czas ma znaczenie – a wczesne wykrycie zmian daje największe szanse skutecznego leczenia.